De boswachter vertelde over het beheer van de Schotse hooglanders. Grote beesten met héél grote hoorns met héél scherpe punten. Maar ook doodgoeie beesten. En hoewel de lokale bevolking er niet blij mee is, zijn ze nodig om het gebied te beheren. Sterker, er moeten er nog een stuk of 10 bij komen.

De nationale boswachtervereniging had er veel tijd in gestoken om het plan met de lokale bevolking te bespreken. Werken aan draagvlak, noemen professionals dat. Ze waren jaren geleden begonnen met de communicatie en na 2 jaar praten moest de tijd wel rijp zijn. Maar wat bleek? De lokale bevolking wilde er nog steeds niet aan! Die domme lokale bevolking! Konden de boswachters opnieuw beginnen met communiceren.

Wij begrepen het wel. Die runderen heb je nodig om bebossing te voorkomen. Dat doe je niet met een schoolklas op 2 dinsdagmiddagen en 20 spades.

Wij begrepen het wel. Die runderen zijn angstaanjagend groot. Daar loop je niet graag tussen.

Wat we niet begrepen was dat ze bij de professionals niet begrijpen dat de mensen niet dom zijn maar soms gewoon iets niet willen. Punt. Nee. Punt. Uit.

Leave a Reply