Vanmorgen fietste ik van het autoverhuurbedrijf naar huis. Het was vroeg voor mij, kwart voor 9 en ik had een beetje haast. Ons Lasse zou komen en hij eist waar voor zijn tijd. Ik werd achteloos voorbij gefietst door een appende studente op een Swapfiets. Voor de leek: dat zijn de soberste van alle fietsen, geen versnelling, geen trapondersteuning, niks niet.

Ik voelde me oud. Ik loop veel hard, loop veel trap en doe echt oprecht mijn best in de sportschool. Ik ben minstens zo sterk als dat meisje. Maar kennelijk is mijn persoonlijke snelheid afgenomen. Lasse riep, maar niet hard genoeg. De roep van haar docent was kennelijk beduidend luider.

Voor mij pleit dat het een lange dag was gisteren. Ik was gewoon een beetje moe. Het kan ook zijn dat mijn gehoor wat achteruit gaat.

Leave a Reply