Het is vandaag 4 jaar geleden dat m’n moeder overleed en haar eerste achterkleinkind werd geboren. Haar kleindochter fluisterde haar de dag ervoor de – voor alle anderen –  onbekende naam in de oren. Wij mochten het nog niet weten dat Tim Tim ging heten.

Ach ja. Ze was een bijzondere vrouw maar ook een heel gewone vrouw met een bewogen leven. En vandaar dat journalist Frans Dijkstra in Trouw een ‘Naschrift’ aan haar wijdde. Wat ze daarvan zou vinden, weet ik niet. Ik weet wel dat ze erg van de kop zou schrikken: ‘Een liefdevolle huismus’. Ze was zoveel meer dan alleen een huismus en ze was zoveel meer dan alleen liefdevol. Maar Dijkstra had wel gelijk. Ze was liefdevol, en ze was een huismus.

Maar ze was ook vastberaden en volhardend en genereus en belangstellend en meelevend. M’n zusje en ik memoreerden gisteren hoe dankbaar ze kon zijn voor kleine diensten die we haar verleenden. De bloembak weer vullen bijvoorbeeld. Of boodschappen doen. Of wat koken. Roerbakgroenten met woksaus . Ze vond het heerlijk. Ja, dat mis ik eigenlijk wel: gewoon een beetje voor m’n oude moeder zorgen. Zou het erfelijk zijn?

De foto maakte mijn vader toen ze een een paar weken op het huis in Leermens pasten. Lees hier het artikel dat Frans Dijkstra schreef voor de rubriek Naschrift: ‘Een liefdevolle huismus’

No Comments

Leave a Reply