Nynke Visser van DESIGNDAYS stuurde me deze kaart met achterop beste wensen. De kaart kwam ruim voor de kerst. Hij ligt nog steeds op m’n bureau. De foto is uit 1954 lees ik achterop, de maker is onbekend. Het moet papa geweest zijn. Háár papa.

In 1954 had je nog winters. Er was ijs in 1954. Je schaatste. En je droeg een dikke trui, een muts en een das. En wanten. Maar waarschijnlijk heeft ze zojuist de schaatsen aangedaan en maakt ze nu haar handen warm voordat ze weer de want in gaan en zij haar rondjes gaat rijden.

Ik vind het de mooiste foto die ik in lange tijd zag, uitgezonderd natuurlijk de foto’s van Lasse. Dat plezier in die ogen, die ietwat afwachtende verwachting, die tintelend kleumende handjes, en dat stellige voornemen: zo meteen weer verder.

Ze is nu een jaar of 70 hoop ik. En waarschijnlijk nog geen spat veranderd. Ik laat de kaart nog even liggen.

Leave a Reply