Gerard Reve sloot veel brieven af met ‘Moedig voorwaarts’. Ach ja, hij speelde wat met zijn zwaarmoe maar het leven viel hem ook echt niet makkelijk.

De sprong van Gerard Reve naar mijn – onze – hun – nou ja, naar kleine Lasse is groot. Maar ik heb nieuws. Hij kan kruipen! Achteruit weliswaar, maar toch. Waar Reve voorwaarts ging, gaat Lasse achterwaarts. Maar net zo moedig. Blijmoedig, in zijn geval. In een moordend tempo crost hij door de kamer en bekijkt er als ik het zo meekrijg alle hoeken en gaten. Ik heb bewijs. We kregen een filmpje. Daarin zie je hoe hij zijn speelgoed achterlaat en richting de deur gaat. Dan houdt hij even in en pakt zijn jasje. Die jongen gaat nog ver komen.

Het filmpje dat we als een vroeg Sinterklaascadeau mochten uitpakken speelt zich af in de thuissituatie. Hij heeft z’n nieuwe kunstje hier nog niet tentoongespreid maar ook wij hebben een grote houten vloer en ook bij ons zal hij toch zijn kunstje wel willen doen?

Meer nieuws. In de krant stond een stukje over een man die in een winkelstraat twee nietsvermoedende grootouders hun kleinkind ontfutselde en ermee weg rende. Ik begrijp zo’n man wel.

Hij is in de kraag gevat. Arme opa, arme oma. Het zal je gebeuren.

Leave a Reply