Rob Zijlstra, rechtbankverslaggever van ons Dagblad, schrijft over een in Groningen geruchtmakende zaak. Hij twitterde gisteren:

Juweliersechtpaar Oosterhof liet na faillissement administratie in garagebox in Winschoten liggen en vertrok via Duitsland naar Spanje.
Rechters: waarom?
Gerda Oosterhof: ‘Dat zou ik u niet kunnen zeggen.’

De volgende tweet in mijn tijdlijn was afkomstig van de Rijksuniversiteit van Groningen. Zij twitterde over een interessante bijeenkomst, gisterenavond:

Vanavond in #Nieuwsuur: ‘Erfelijke armoede’ in de #Veenkoloniën. De Rijksuniversiteit Groningen onderzoekt waarom armoede al vele decennia van generatie op generatie wordt doorgegeven nos.nl/l/t/2259348 via @Nieuwsuur

Ben ik een zeurkous of een frik als ik toch nog even wil wijzen op het verschil tussen oorzaak en reden. Het is echt een belangrijk verschil. De rechter in de zaak Oosterhof gebruikt het woordje ‘waarom’ correct. Je stapt op het vliegtuig omdat je dat wilt. Het is een keuze. En bij de meeste keuzes heb je ook wel een reden achter de hand.

De Rijksuniversiteit had natuurlijk moeten twitteren dat men onderzoekt hoe het komt dat armoede van generatie op generatie wordt doorgegeven. Er is een oorzaak. In de woorden van Jan Renkema in de Schrijfwijzer: er is een onvermijdelijkheid.

Armoede is maar zelden een keuze.

Op de foto een “screenshot” van het spel waarmee mijn zonen uren en uren hebben doorgebracht. TIM, The incredible machine. Een prachtig spel om oorzaak en gevolg te leren doorzien. Maar het begint altijd met een keuze. Iemand besluit het touwtje door te knippen, de bal te laten vallen, een lont aan te steken of een muis los te laten.

Leave a Reply